پیشنهاد کوچک امروز

امروز چه چیزی ارزش به خاطر سپردن دارد؟

لازم نیست همه‌چیز را کامل بنویسی. یک لحظه، یک صدا یا یک حس کافی است تا روزت ماندگار شود.

نوشتن یک خاطره

از دفتر جامعه

خاطرات تازه

10 آبان 1405 3 دقیقه مطالعه
🌙

نامه ای به "او"

میخواهم با "مسخره است" شروع کنم؛ چون در واقعیت همینطور است! به چیزهایی میخندیدم که فکر نمیکردم روزی عمیق ترین دردم شوند. همه چیز بسیار ساده شروع شد... فقط با نجوای تو! با هر جمله، هر قطره اشک یا باران، با تک تک ثانیه ها، هر غرش ابرها که دردی را تداعی میکند و... با هرچیز کوچک و بزرگی، لذت و شیرینی لمس رزهای قرمز قلبم ضمن درد و آه من با در آغوش گرفتن ارکیده های مشکی خشکیده ام، سرتاسر وجودم موج می اندازد. "گم گشته ام؛ راهم میدهی؟ به قصد معذرت آمده ام..." من غرق در ملودی های رنگارنگ یا گاه سیاه و سفید در جستجوی نشانی از تو سرگردان دست و پا میزنم. ارمغانت محفوظ است؛ صاحب ارمغان کجاست؟ بارها مغزم فرمان به آتیش کشیدنش داد ولی با التماس قلبم ختم به خیر شد. بارها آرزو کردم فراموشت کنم... رخصت بده روان و بی پرده بگویم؛ دلم تنگ است؛ شکسته است؛ خواهانت است؛ بی قرار توست؛ از همه بیزار است؛ مچاله است؛ سنگین است؛ بی رنگ است... رخصت بده از دردم بگویم؛ از شب به شب ضجه های بی صدا؛ از لبخند های توخالی؛ از بی تو زندگی کردنم با تو؛ از زجر شنیدن نامت که از آن دیگریست؛ از به شماره افتادن نفس هایم با هر نشانی ات؛ از جیغ های ساکتی که لب صخره جنگلی غم آلود پشت پلک هایم سر میدهم؛ از عذاب... عذاب... عذاب... آری! هرگز فکر نمیکردم روزی به چنین فلاکتی دچارم کنی...! برایت نوشتم و مینویسم؛ در نهایت گر به دستت برسد و گر هرگز نفهمی... بی غرور و با نهایت درماندگی از من بشنو "دوستت دارم و تاابد دوستت خواهم داشت" _ ماهی گلی:)

2 آبان 1405 1 دقیقه مطالعه
🌧️

یادآوری 10 فروردین؛ 23 مهر و 24 دی 1405

فراموش نمیکنم... نه! نمیتونم فراموش کنم. نمیخوام آدمی کینه ای باشم ولی دست خودم نیست:// هروقت یادم میوفته جیغ بلند ساکتی تو ذهنم پخش میشه. اونی که از تنهایی بیرونم آورد ولی بعد تنهاترم کرد و اونایی که از همون لحظه چشم باز کردن اول و آخر زندگیمو با عنوان تنهایی نوشتن و حالا طلب کارم هستن... هیچکدومو فراموش نمیکنم. شکستن قلب صدا نداره... :)

8 مهر 1405 1 دقیقه مطالعه
🌧️

سرِ سبز

دیروز دوباره با سرپرستم جلوی مدیرعامل دعوا کردم. خیلی بد حرف زدم باهاش طوری که اینبار دیگه خودم هم روم نشه بیام سرکار!! امروز اومدم کیبرد مکانیکی قشنگم رو بردارم، یه بیانیه خدافظی بدم، برای همه بجز سرپرست احمقم آرزوی موفقیت کنم و برگردم خونه. ولی مدیرعامل(که انتظار داشتم به محض اینکه منو دید بگه عزیزم گمشو بیرون) گفت حالا فعلا برو بشین سرجات تا یه فکری بکنم. خب نمیسازین باهم دیگه... کاریش نمیشه کرد. من سالهاست منتظرم زبان سرخ سر سبزم رو بده بر باد، ولی انگار یه نیروی غیبی به شدت حواسش به سر من هست!

7 مهر 1405 3 دقیقه مطالعه
🌧️

No love

امروز روز هفتم مهر هست من برای اولین بار عاشق شدم یه آدمی به اسم جواد سبزعلی ها و اینم بگم من نه تا حالا عاشق بودم نه چیزی حتی بلدم نبودم انقدری عاشق شده بودم که همش. داشتم ناشناس چت می کردم باهاش. چت کردن بیشتر عاشقش شدم 😅 آره خلاصه ای کاش رو غرورم پا نمی زاشتم چون غرورمو تیکه نیکه کرد حتی با اینکه کلا دو روز بود عاشقش بودم ولی تاریخ تولدشم می دونستم سیزده بهمن 😅 خلاصه من دو هفته سه هفته با این حرف زدم گذشت بعد دو هفته دیدم جلو مدرسمون دارن با دخترا حرف میزنن من ندیده بودمش. رفتم داخل یکی از دوستام گف اونه رفتم ببینم که دیدم داره با یکی از همکلاسی هام حرف میزنه و شماره میده بهش اونجا بود که قلبم مثل شیشه افتاد و شکست همین که رفتم خونه بلاکش کردم و بعد اون خبری ندارم ازش و حتی انقدری بهم فشار اورد این قضیه با مشاور و تراپیست دیدار کردم .😀😅 الان هر موقع دیدمش دوباره دلم میره ولی نمی تونم دوباره رو غرورم. پا بزارم رد بشم حتی از آیندم و فقط سعی می کنم از دور ببینمش و عاشقش باشم 😅😂🖤

21 آبان 1401 2 دقیقه مطالعه
🌧️

عملیات نجات

ریده‌ام. غمگینم و اوضاع غم‌انگیز است. انگار در یک هوای ابری و سرد، از آخرین اتوبوس جا مانده‌ام و دیگر هیچ‌وقت هیچ اتوبوس دیگری رد نمی‌شود. حالا هم حوصله‌ام سر رفته و هر بار فکر می‌کنم اگر در راه خانه بمیرم طوری می‌شود؟ خوب فکر می‌کنم و می‌بینم نه طوری نمی‌شود. درست است که احتمالا آدم ها ناراحت می‌شوند و گریه می‌کنند و می‌گویند حقش نبود و این حرفها، ولی این ربطی به زنده بودن یا مرده بودن من ندارد. ذات آدم است. کلا از مردن ناراحت می‌شود و فکر می‌کند کسی نباید درباره مرگ حرف بزند و اگر بزند افسرده است. مهم نیست در زندگی چه به سر آدم آمده باشد و به چه فلاکتی رسیده باشد و چقدر از خودش و دنیا و آدم های تویش متنفر شده باشد. نباید بمیرد. دارم مثل سگ جان می‌کنم تا خودم را نجات بدهم و می‌بینی چقدر راحت دنیا بهم پوزخند می‌زند و چقدر راحت بهم می‌فهماند که هیچ‌ گهی نیستم و هیچ گهی هم نمی‌توانم بخورم و من اصلا که باشم که بخواهم با خداوند قادر مطلق مچ بیندازم؟ باشد. نخواستیم. مال خودت. نمی‌خواهم خودم را نجات بدهم. می‌روم بمیرم. بدرود. ۲۱ آبان ۱۴۰۱

2 خرداد 1390 3 دقیقه مطالعه
🌙

بیژن…

بیژن….. سی‌ و چند سال گذشته، اما بعضی آدم‌ها را زمان نمی‌تواند از دل آدم پاک کند. تو رفتی و گفتی برای تحصیل می‌روی ایتالیا؛ شاید برای تو آن روز فقط یک رفتن بود، اما برای من پایان چیزی بود که با تمام وجودم باورش کرده بودم. سال‌ها گذشت… زندگی ادامه پیدا کرد، آدم‌ها آمدند و رفتند، من بزرگ‌تر شدم، اما یک سؤال همیشه گوشه‌ای از دلم ماند: چرا رفتی و گذاشتی چیزی که بین ما بود، همین‌طور ناتمام بماند؟ حالا بعد از این همه سال، وقتی دوباره پیدایت کردم، عجیب بود… انگار یک تکه از گذشته‌ام دوباره روبه‌رویم ایستاده بود. نه می‌توانم بگویم هیچ احساسی ندارم، نه می‌توانم وانمود کنم آن دختر سی‌وچند سال پیش هنوز همان‌جا منتظر تو مانده. گفتم « هرگز نمی‌بخشمت»… شاید چون هنوز نمی‌دانم با آن همه سالی که گذشت چه کنم. نمی‌بخشم نه به خاطر اینکه دوستت نداشتم؛ اتفاقاً شاید درست به این دلیل که یک روز آن‌قدر دوستت داشتم که رفتنت برایم ساده نبود. شاید اگر آن روز می‌دانستم آخرین باری است که تو را می‌بینم، حرف‌های بیشتری می‌زدم، بیشتر نگاهت می‌کردم و شاید حتی می‌گفتم که رفتنت چه چیزی را در من برای همیشه عوض می‌کند. حالا بعد از این همه سال، تو برگشتی به خاطره‌ای که فکر می‌کردم دفنش کرده‌ام… و نمی‌دانم این بار قرار است فقط گذشته‌مان را به یاد بیاوریم، یا بالاخره جواب سؤال‌هایی را بدهی که سی‌وچند سال است در دل من مانده‌اند. فقط این را بدان؛ بعضی عشق‌ها تمام نمی‌شوند… فقط آدم‌ها یاد می‌گیرند با نبودنشان زندگی کنند. بماند به یادگار…. نویسنده: پرواز شمشیری

3 شهریور 1405 1 دقیقه مطالعه
☀️

هر جوان ایرانی یک استارتاپ

بچه هاااا من دارم سعی می‌کنم یه بیزینس برا خودم راه بندازم و دوستامم گرفتم بکار بلکه پنج تا مغز بهتر از یه مغز کار کنه :`) هرچند امروز سرکار مزخرف بود و هشت ساعت زل زدم به مانیتور سیاه و بدبختی هایی که نداشتم رو توی ذهنم ساختم و براشون غصه خوردم، ولی نذاشتم روح سیاه بقیه روز هم رو سر من باشه. با خیالپردازی درمورد بیزینسم و تصور سخنرانی کردنم تو جلسه‌ی جذب سرمایه تو کانادا خودمو نجات دادم. البته نجات دهنده اصلی که چاییِ توی دسته، ولی خب...

3 شهریور 1405 2 دقیقه مطالعه
🌙

خسته

دیروز صبح نسبتاً دیر بیدار شدم. یه مدت همون‌طوری توی تخت با گوشی چرخیدم و بعد بلند شدم یه چیزی بخورم. خیلی گرسنه نبودم، واسه همین یه چایی درست کردم و با چند تا بیسکویت خوردم. بعدش نشستم پای سیستم که یه کار کوچیک انجام بدم. وسط کار یکی پیام داد، جوابش رو دادم، بعد دیدم تقریباً یه ساعت گذشته و هنوز اون کاری که می‌خواستم انجام بدم رو شروع نکردم. ظهر هم خیلی حوصله غذا درست کردن نداشتم، یه چیز ساده خوردم و بیشتر روزم همین‌جوری گذشت. عصر یه کم بیرون رفتم و شب که برگشتم، دوباره یه مدت پای سیستم بودم. اتفاق خاصی نیفتاد راستش؛ یه روز کاملاً معمولی بود.

30 مرداد 1405 1 دقیقه مطالعه
🌿

فلسفه زندگی

صبح نشسته بودم یه لیوان چایی بخورم، هنوز دو جرعه نخورده بودم که یکی از بچه‌ها زنگ زد گفت: «یه دقیقه وقت داری؟ یه چیز کوچیک بپرسم.» گفتم آره. طرف یه سؤال پرسید که جوابش در حد دو کلمه بود، ولی somehow رسیدیم به یه بحث یک‌ساعته درباره اینکه اصلاً چرا آدم‌ها وقتی می‌دونن یه کاری اشتباهه، باز انجامش میدن؟ 😂 آخرش چایی‌م سرد شده بود، خود سؤال اولیه هم یادمون رفته بود چی بود. بعدش با خودم گفتم: «من امروز فقط می‌خواستم چایی بخورم، چرا رسیدیم به فلسفه زندگی؟» 😐

30 مرداد 1405 1 دقیقه مطالعه
🌿

قدردان باشید گل های تو خونه

داشتم به عمل قدردانی فکر می‌کردم. اینکه چقدر مهمه یک نفر قدر کاری که داری براش می‌کنی رو بدونه. قدر رفاقت رو بدونه قدر اینکه شب تا خونه‌اش می‌رسونی رو بدونه. امروز داشتم کمک خالم باغشون رو تمیز می‌کردم و خالم خیلی ساده گفت من قدر بودن ها و کمک هات رو می‌دونم :) خیلی تاثیرگذار بود داشت اشک شوق تو چشمام حلقه می‌زد :`))) قدردانی کنید بچه ها.